Choroba zwyrodnieniowa stawów

Choroba zwyrodnieniowa stawów bardzo często atakuje kolana lub biodra. Do prostych metod, które mogą złagodzić towarzyszące chorobie bóle należą lecznicze kąpiele. Aby skorzystać z dobrodziejstwa leczniczych kąpieli solankowych nie musimy wyjeżdżać do sanatorium. Takie kąpiele możemy sobie przygotować także w domu. Do takich kąpieli możemy wykorzystać dostępne w aptekach sole lecznicze: iwonicką, bocheńską, sól z Morza Martwego lub ciechociński szlam. Do przygotowania takiej leczniczej kąpieli potrzebujemy 1 kg leczniczej soli, którą wsypujemy do wanny z ciepłą wodą. Taką leczniczą kąpiel bierzemy 3 razy w tygodniu, najlepiej przed snem. W trakcie kąpieli, która powinna trwać od 10 do 20 minut, w bolące miejsca wcieramy solankę. W przypadku choroby zwyrodnieniowej stawów lub w celach profilaktycznych warto zażywać także tabletki, które zawierają kolagen typu II, chondroitynę lub glukozaminę. Kolagen zwiększy ruchomość stawów, zaś glukozamina i chondroityna spowolnią postępujący w stawach proces zwyrodnieniowy. Preparaty, które zawierają te substancje możemy przyjmować profilaktycznie prze okres kilku miesięcy. Dla naszych stawów bardzo niekorzystna jest nadwaga. Dlatego powinniśmy dbać szczególnie o utrzymanie prawidłowej wagi ciała. Osoby, które cierpią z powodu chorób stawów powinny stosować także dietę bardzo bogatą w owoce i warzywa.

Sposoby na kobiece dolegliwości

Wiele kobiet w okresie przed miesiączką skarży się na puchnięcie łydek, obserwują one także przybieranie na wadze. Takie zmiany spowodowane są wzrostem poziomu progesteronu, do którego dochodzi w drugiej fazie cyklu. Podwyższony poziom progesteronu wpływa na zatrzymywanie wody w organizmie, czego skutkiem może być właśnie przybranie na wadze oraz opuchnięte łydki. U niektórych kobiet puchną w drugiej fazie cyklu miesiączkowego nie tylko łydki, ale także twarz, a dodatkowo pojawiają się u nich wahania nastrojów. Te wszystkie objawy świadczą o zespole napięcia przedmiesiączkowego. Panie, u których w drugiej fazie cyklu dokuczają obrzęki oraz pojawia się wzrost wagi, powinny w tym czasie znacznie zmniejszyć ilość dostarczanej wraz z pożywieniem soli. Warto w tym okresie uzupełnić dietę także o bogate w potas pomidory. Obrzęki możemy także złagodzić pijąc napar z mniszka lekarskiego lub z pokrzywy. Oba te napary mają działanie moczopędne. Zioła zaparzamy przez 10 minut, a pijemy dwa razy dziennie. Panie, którym dokuczają wahania nastrojów mogą sobie pomóc pijąc herbatę z melisy. Czasem jednak dolegliwości są tak silne, że domowe środki nie wystarczają, wtedy należy udać się do lekarza, który odpowiednio dobierając leki pomoże nam złagodzić przykre dolegliwości związane z zespołem napięcia przedmiesiączkowego.

O leczniczych nalewkach

W okresie od wiosny do jesieni możemy przygotowywać lecznicze nalewki, które będą nam pomocne w leczeniu takich dolegliwości jak bóle brzucha, gorączka czy niestrawność. Na kłopoty z trawieniem, ale także na grypę lub przeziębienie może nam pomóc nalewka przygotowana ze świeżych liści mięty pieprzowej. Nalewkę przygotowujemy zalewając w słoju z ciemnego szkła garść posiekanych liści mięty. Do zalania liści używamy 1/2 l 70 % spirytusu. Zalane spirytusem liście odstawiamy w ciemne miejsce na tydzień. Po 7 dniach odcedzamy nalew, do którego następnie dodajemy syrop przygotowany z 200 g cukru i szklanki wody. Połączony nalew i syrop odstawiamy w ciemne miejsce na 30 dni. Jeżeli dopadną nas kłopoty trawienne, to zażywamy od 5 do 10 kropli nalewki, którą dodajemy do 50 ml przegotowanej wody. Nalewkę należy wypić przed spożyciem głównego posiłku. W przypadku grypy lub przeziębienia zażywamy 10 kropli nalewki, które dodajemy do 100 ml wody. Nalewkę pijemy 3 razy dziennie. Przygotowaną nalewkę przechowujemy w butelce z ciemnego szkła, przechowywana inaczej pod wpływem działania promieni słonecznych straci swoje lecznicze właściwości. Butelkę musimy szczelnie zamknąć, gdyż inaczej wywietrzeje z niej alkohol. Nalewkę przechowujemy także w chłodnym miejscu. Właściwie przechowywana zachowa swoje właściwości przez rok.

Szczepionki dla dorosłych

Od pewnego czasu w naszym kraju dostępne są szczepionki, które zalecane są przede wszystkim osobom dorosłym. Wśród szczepionek zalecanych osobom starszym znalazły się między innymi szczepionki przeciwko pneumokokom. Pneumokoki to bakterie, które przenoszone są drogą kropelkową. Należą one do grupy bakterii niezwykle odpornych na leczenie antybiotykami. Pneumokoki to groźne bakterie, które u osób starszych mogą wywołać zapalenie opon rdzeniowo-mózgowych, ciężkie zapalenie płuc, a nawet sepsę. Szczepionka przeciwko pneumokokom zalecana jest przede wszystkim osobom, które ukończyły 50 rok życia. Dla osób, które nie ukończyły 24 lat zalecana jest szczepionka przeciwko meningokokom. Bakteria ta jest równie niebezpieczna, jak pneumokoki, różni ją jednak od pneumokoków to, że zaraża przede wszystkim osoby młode. Osoby, które zamierzają skorzystać ze szczepień nie tylko przeciwko tym dwóm bakteriom powinny pamiętać, że przeciwwskazaniem do jakiegokolwiek szczepienia jest ostra infekcja wraz z temperaturą, która przekracza 38 stopni. Szczepieniom nie mogą zostać poddane także kobiety w ciąży oraz osoby uczulone na żelatynę lub białko jajka kurzego, które są składnikami szczepionek. Nie powinny się także szczepić kobiety, które planują w najbliższym czasie zajść w ciążę. Przeciwwskazaniem do szczepienia są również zaostrzone stany chorobowe chorób przewlekłych.

Szczepienia przeciwko HPV

W naszym kraju od niedawna dostępna jest szczepionka przeciw wirusowi HPV. Wirus HPV to wirus, który może być przyczyną raka szyjki macicy. Szczepienia przeciwko wirusowi HPV są szczególnie polecane nastolatkom, nie oznacza to jednak, że ze szczepionki nie mogą skorzystać także bardziej dojrzałe kobiety. Szczepienia przeciw wirusowi HPV zalecane są również kobietom, które rozpoczęły współżycie. Dla kobiet do 26 roku życia przeznaczona jest szczepionka o nazwie Gardasil, dla pań do ukończenia 55 roku życia przeznaczona jest szczepionka nosząca nazwę Cervarix. Kobiety, które zamierzają zaszczepić się przeciwko wirusowi HPV w pierwszej kolejności muszą wykonać badanie cytologiczne. Badanie to jest konieczne ze względu na wykluczenie ewentualnych zmian w obrębie szyjki macicy. Szczepionka przeciwko wirusowi HPV podawana jest w 3 dawkach. Pierwszą dawkę szczepionki możemy przyjąć w dowolnie wybranym przez nas terminie ( należy być zdrową), dawkę drugą przyjmiemy po 30 dniach od pierwszej. Ostatnia dawka szczepionki podawana jest po 3 miesiącach od podania 2 dawki. Szczepionka nie jest podawana dziewczynkom, które nie ukończyły 10 lat. Szczepionka przeciwko wirusowi HPV nie jest refundowana. Cena jednej dawki szczepionki jest bardzo różna, w zależności od apteki może kosztować od 400 do 450 zł.

Jedna z częstszych chorób genetycznych

Jedną z najczęściej występujących chorób genetycznych jest mukowiscydoza. W leczeniu mukowiscydozy bardzo ważne jest jak najwcześniejsze jej zdiagnozowanie. Od 2009 roku w naszym kraju wykonywane są badania przesiewowe noworodków w kierunku mukowiscydozy. Kilka godzin po porodzie, noworodkom pobierana jest krew na wykrycie nie tylko mukowiscydozy, ale także 2 innych chorób genetycznych: w kierunku wykrycia wrodzonej niedoczynności tarczycy oraz w kierunku fenyloketonurii. Na wykonanie badań przesiewowych w kierunku tych 3 chorób genetycznych konieczna jest zgoda rodziców dziecka. Mukowiscydoza jest chorobą, która powoduje w organizmie chorego dziecka nadmierne powstawanie wydzieliny. Wydzielinę tę trudno jest usunąć, w związku z czym powoduje ona kłopoty z oddychaniem. Mukowiscydoza upośledza nie tylko oddychanie, ale także układ pokarmowy oraz układ rozrodczy. Osoby z mukowiscydozą często cierpią na brak składników pokarmowych, gdyż choroba ta utrudnia wchłanianie się pokarmów. Z kolei upośledzając działanie układu rozrodczego może doprowadzić do bezpłodności. W leczeniu mukowiscydozy bardzo ważną rolę odgrywa usuwanie zalegającej w drogach oddechowych wydzieliny. Wydzielina ta musi być usuwana regularnie, dwa razy dziennie. Zabieg usuwania wydzieliny trwa około 30 minut. W leczeniu mukowiscydozy ważną rolę odgrywa także dieta.

O zabiegach korekcji wzroku

Krótkowzroczność jest wadą wzroku, która może zostać usunięta z pomocą lasera. Podobnie dzieje się w przypadku nadwzroczności. Zarówno krótkowzroczność, jak i nadwzroczność usuwane są laserowo od minus 10 dioptrii do +4. Zarówno krótkowzroczności, jak i nadwzroczności może towarzyszyć astygmatyzm. W takich przypadkach astygmatyzm jest usuwany w trakcie jednego zabiegu wraz z usuwaniem wady nadwzroczności, czy krótkowzroczności. Laserowe usuwanie nadwzroczności lub krótkowzroczności przeprowadzane jest najczęściej u osób pomiędzy 20 a 45 rokiem życia. U osób młodszych takie zabiegi nie są wykonywane, ponieważ obie te wady wzroku u osób poniżej 20 roku życia mogą się jeszcze powiększać. Laserowego usuwania nadwzroczności lub krótkowzroczności nie przeprowadza się także u osób, które ukończyły 50 lat. U tych osób często występuje zaćma, która może spowodować pojawienie się komplikacji. Zabiegi laserowej korekcji wzroku są wykonywane w znieczuleniu miejscowym poprzez podanie kropli do oczu. Cały zabieg jest więc zabiegiem całkowicie bezbolesnym. Zabieg jest bardzo krótki, a powrót do zdrowia zajmuje bardzo mało czasu. Zabiegi laserowej korekcji wzroku nie są zabiegami refundowanymi przez Narodowy Fundusz Zdrowia. Zabiegów laserowej korekcji wzroku nie mogą poddać się kobiety w ciąży.

O wrzodach żołądka

Jednym z objawów wrzodów żołądka jest pojawiający się w przeciągu godziny lub dwóch po jedzeniu ból pośrodku brzucha. Często dodatkowym objawem jest także uczucie pełności, odbijanie i mdłości. W większości przypadków wrzody żołądka wywołuje bakteria o nazwie Helicobakter pylori. Jednakże wrzody żołądka mogą powstać także w wyniku produkcji nadmiernej ilości kwasu solnego. Często wrzody pojawiają się także u osób, które palą papierosy lub u osób, które przyjmują niesteroidowe leki przeciwzapalne, czyli u osób nadużywających dostępnych bez recepty środków przeciwbólowych. W przypadku mało nasilonych dolegliwości bólowych mogą nam pomóc leki, w składzie których znajduje się substancja o nazwie ranitydyna. Doraźnie możemy złagodzić także dolegliwości bólowe pijąc napar przygotowany z siemienia lnianego. W przypadku dolegliwości bólowych wywołanych wrzodami żołądka, nie wolno zażywać leków przeciwbólowych, a zwłaszcza leków przeciwbólowych, których jednym ze składników jest kwas acetylosalicylowy. W przypadku nawracających dolegliwości bólowych lub w przypadku, kiedy po zażyciu leków z ranitydyną dolegliwości bólowe nie ustępują, konieczna jest konsultacja lekarska oraz przeprowadzenie badań diagnostycznych. Jednym z badań, które potwierdzą lub wykluczą wrzody żołądka jest gastroskopia.

Krótko o kamicy żółciowej

Kamica żółciowa objawia się często silnym bólem z prawej strony brzucha. Ból ten promieniuje w kierunku pleców, często pojawia się nad ranem lub w nocy. Kamica żółciowa powstaje w wyniku nadmiernego zagęszczenia żółci do czego przyczynia się dieta bogata w tłuste pokarmy, cukrzyca, zażywanie niektórych rodzajów leków oraz wysoki poziom cholesterolu. W wyniku nadmiernego zagęszczenia żółci dochodzi do jej zalegania w pęcherzyku żółciowym, a z biegiem czasu do wytrącania się z zalegającej żółci przypominających kamienie złogów. W przypadku bólu spowodowanego przez kamienie żółciowe warto zażyć tabletkę, w składzie której znajduje się dotaweryna. W przypadku bólu nie należy zażywać leków żółciopędnych. Takie leki w przypadku zablokowania dróg żółciowych przez kamień nie pomogą nam, a wręcz odwrotnie – nasilą dolegliwości bólowe. Kiedy mimo zażycia leków zawierających dotawerynę dolegliwości bólowe nie ustępują, należy wezwać pogotowie ratunkowe, gdyż mogło dojść do niedrożności przewodów żółciowych lub ostrego stanu zapalnego. Taki stan wymaga już niestety interwencji lekarza chirurga. Jeżeli po zażyciu leków dolegliwości bólowe ustąpią, warto udać się także do lekarza, z tym, że nie musimy czynić tego bezzwłocznie. Lekarz gastrolog zleci nam badanie USG jamy brzusznej, które pomoże zdiagnozować chorobę.

O zatruciu pokarmowym

Silny ból brzucha, wymioty i biegunka, gorączka oraz ból głowy i mięśni może świadczyć o zatruciu pokarmowym. Do zatrucia pokarmowego dochodzi najczęściej w przypadku zjedzenia żywności, która zawiera chorobotwórcze bakterie. Zatrucie pokarmowe może być również wynikiem spożycia pokarmów zawierających wirusy, toksyny lub w przypadku spożycia pokarmów zanieczyszczonych chemicznie. Do zatruć pokarmowych najczęściej dochodzi w efekcie spożycia żywności, która została zakażona salmonellą. Zatrucia pokarmowe mogą również wywołać rotawirusy lub gronkowce. W przypadku zatrucia pokarmowego nie należy zażywać środków, które powstrzymują wymioty. Jeżeli zatruciu towarzyszy także biegunka, w celu jej powstrzymania zażywamy węgiel leczniczy. Podczas zatrucia pokarmowego, biegunka lub/i wymioty mogą spowodować odwodnienie organizmu. Aby temu zapobiec należy pić wodę, do której należy dodać mieszankę elektrolitów. Jeżeli mimo zażywania węgla leczniczego biegunka nie ustępuje, a gorączka wzrasta, konieczna jest wizyta u lekarza. Być może konieczne będzie przeprowadzenie badań toksykologicznych, które pozwolą ustalić przyczynę zatrucia. Ciężkie zatrucia pokarmowego wymagają bowiem leczenia antybiotykami. W takich przypadkach przeprowadzone zostanie także badanie zawartości elektrolitów we krwi oraz badanie moczu.